Eigen schuld, dikke bult…. hoe ons hoofd ons tegenwerkt

Taiji en Qigong zijn een grote uitdaging. Ja, laat ik het maar meteen ‘hardop’ zeggen. Het is niet makkelijk. Het is zelfs ronduit moeilijk. En dat komt ook nog eens grotendeel door jezelf. Zo, dat is eruit.

We zitten onszelf voortdurend in de weg. Met ons hoofd. Dat druk bezette hoofd. Ons hele leven leren we met ons hoofd. We leren beredeneren, deduceren, beslissingen nemen….. vanuit ons hoofd. We worden continu op onze ratio aangesproken. Maar ook de media doen hun best ons een druk hoofd te bezorgen. WhatsApp, Facebook, maar ook veel televisieprogramma’s zorgen voor veel, heel veel, korte prikkels. Onze hersenen worden van het ene thema naar het andere gestuurd, van de ene vriend naar de andere. Continu wordt onze aandacht gevraagd. En zorgen daarmee voor een korte aandachtsspanne. Met als we niet oppassen als uiteindelijk resultaat dat wij ons niet meer lang op een onderwerp kunnen concentreren. “En boek lezen? Nee daar voel ik me te onrustig voor.” Misschien geldt dit voor jou al wel voor dit artikel?

mindfulness in taiji en qigong

Het lichaam is een hoofd

We bekijken ons lichaam dan ook vaak met ons hoofd. Daar kunnen we heel druk mee zijn. Vooral als dat hoofd ook nog eens overal een mening over heeft. Bij sommige mensen is het lichaam zogezegd bijna alleen nog maar een hoofd.

Van dat druk bezette hoofd hebben wij last als we Taiji en Qigong doen. Als wij alleen vanuit je hoofd aan de slag gaan, dan raken we niet de kern. We blijven steken aan de buitenrand: de choreografie. Om bij de kern te komen moeten we gaan voelen. Want hoe goed we ook wéten hoe we bewegingen doen, hoe we verbinding in je lichaam tot stand kunnen brengen, het wil niet zeggen dat we het ook doén.

Wat gebeurt er nu als we een oefening doen? Of de Taijivorm? Dan gaat allereerst ons hoofd aan de slag. Ons hoofd wil eerst weten wat we in vredesnaam aan het doen zijn. Hoe moeten we eigenlijk bewegen? En doen we het wel goed? O jee, armen, benen en buik bewegen tegelijk…. ons hoofd wordt er gék van.

Observeren

Dat drukke hoofd weerhoudt ons ervan om de Taiji en Qigong werkelijk te ervaren. Daarvoor bekijken we ons lichaam juist vooral vanuit het gevoel. Ons hoofd bedenkt dan niet alleen dat het ons lichaam wil laten ontspannen, maar we voelen ook wat er in het lichaam gebeurt. We observeren onszelf.

Om te kunnen voelen is er stilte nodig. Diepe stilte, waardoor de aandacht in ons lijf zakt. Wat gebeurt er dan als we een oefening doen? Ons hoofd wil nog steeds weten wat we in vredesnaam aan het doen zijn. Maar wij voélen bijvoorbeeld dat onze arm niet makkelijk mee beweegt omdat er spanning in de schouder zit. We voélen dat onze buik niet meebeweegt. Of misschien juist wel. We voélen dat er aandacht in onze voeten zit. Of we voélen dat onze aandacht nog bij het werk is. Of thuis. Dit zijn zomaar wat voorbeelden. Vanuit dit voelen kunnen we verder werken. Kijken of we iets kunnen veranderen.

Kiezen voor stilte

Stilte kan ons dus veel leren. Maar pas op! Ons drukke hoofd is er ook nog. En die laat zich niet zomaar buiten sluiten. In ons hoofd blijven vragen opkomen. We willen blijven weten. Dat is normaal. Maar we hebben altijd de keuze wat we daarmee doen. Laten we ons altijd leiden door die eerste impuls: ons hoofd, het willen weten? Of geven we ons gevoel de kans? Dan zijn we juist even stil. Observeren we wat er langs komt. Want als we vanuit de stilte direct weer in het denken en de bijbehorende verbale modus schieten, schiet meteen onze aandacht mee omhoog. En zijn we uit het voelen.

Taiji en Qigong gaat voor mij dus niet over een beweging wel of niet goed doen. Het gaat voor mij allereerst over goed leren voelen. Daarvoor gaan we naar binnen. En laten we ons hoofd even rusten. Zoek vooral de stilte. Dan komen de details komen vanzelf. Weten komt niet alleen via het hoofd. Weten kan ook via ons lijf en ons gevoel komen.